Krakowskie Koło Psychoanalizy Nowej Szkoły Lacanowskiej
Jesteśmy Organizacją Pożytku Publicznego: zachęcamy do przekazania nam 1% podatku: Nasz KRS - Nr 0000289067

Petycja w sprawie psychoanalityczki Raji Ben Slamy


(tłum. Anna Turczyn)

 

Niżej podpisani, nie chcąc wtrącać się do życia politycznego, ale broniąc bezwarunkowo wolności wypowiedzi w Tunezji jak i w każdym innym kraju, zwracamy się do władz tunezyjskich o odwołanie nakazu aresztowania psychoanalityczki Raji Ben Slamy pod zarzutem 'oszczerczych wypowiedzi'. Chcemy, żeby nakaz wystosowany wczoraj, 21 lutego, został szybko anulowany. 

Będziemy uważni na gwarancje, które chronią prawa człowieka w Tunezji od czasów "arabskiej wiosny". 


Paryż, 22 lutego 2013


Lilia MAHJOUB, Jacques-Alain MILLER, Maria de FRANCA,Jean-Daniel MATET, Anne POUMELLEC, Leonardo GOROSTIZA, Philippe SOLLERS, Mitra KADIVAR


Strona internetowa, gdzie można podpisać petycję: 


http://raja2013.com


Formularz dostępny również w języku angielskim. 

 

Pani Raja Ben Slama, profesor z Wydziału sztuk i nauk humanistycznych Uniwersytetu w Manouba (Tunezja), psychoanalityczka, autorka wielu książek, redaktorka pisma internetowego oraz członkini Espace analytique Paris. 

Za jej działalność, za odważne opinie i za wypowiedzi krytykujące skorumpowany rząd, władze wydały w dniu 21 lutego nakaz aresztowania Raji. 

 

 

 

 

 

SOS MITRA 

Apel do psychoanalityków

i do przyjaciół psychoanalizy i wolności

 

Jacques-Alain Miller

 

Paryż, 7 luty 2013

 

 

Uwaga! Żadnego błędu! Kampania w sprawie Mitry nie skończyła się, ona się zaczyna. Teraz jest moment największego niebezpieczeństwa. Władze University of Medical Sciences w Teheranie przyjęły to uderzenie z otwartą przyłbicą. Doktor Mohammad Ghadiri, lekarz – dyrektor szpitala psychiatrycznego, widzi, jak jego nazwisko pojawia się we wszystkich mediach. I to nie z tytułu nagrody Nobla, ale jako ktoś ze strażników Mitry, człowiek, od którego – w oczach świata – zależy dobro Mitry, wolność Mitry, życie Mitry.

 

W ten czwartek rano, po raz pierwszy od soboty, nie znalazłem w swojej skrzynce maila od Mitry. Być może się dąsa. Być może w tym rozpoczęciu kampanii pojawiło się coś, co ją przygniotło. Mitra to perfekcjonistka. Ale być może milczenie dzisiejszego ranka jest spowodowane złym humorem Dr Ghadiriego. Czy odciął on połączenie? Czy też widząc zasięg, jakiego nabiera ta sprawa, mocniejsze ręce sterują nią z podwójną kontrolą?

 

Nie mamy nic przeciwko naszym kolegom, irańskim psychiatrom. Będziemy szczęśliwi, mogąc ich odwiedzić w Iranie oraz jeśli oni przyjadą nas odwiedzić we Francji, Ameryce, Australii. W tej chwili są pewne przeszkody, żeby tak się stało, ale te zmiany kiedyś nastąpią. Tak, nastanie dzień, kiedy Iran zajmie swoje miejsce w symfonii narodów. Tego dnia dobrze byłoby, żeby między Iranem a resztą świata, a przynajmniej wielkimi demokracjami, nie było sporu o imieniu: Mitra Kadivar.

 

Od wielu tygodniu procesuję się z psychiatrami z University of Medical Sciences, żeby wspólnie znaleźć sposób na położenie kresu tej godnej pożałowania sąsiedzkiej sprawie, niesłusznie implikującej psychiatrię. Napisałem do nich, że ani oni w Teheranie, ani my w Paryżu nie powinniśmy sobie życzyć, żeby ta sprawa rozprzestrzeniła się po świecie. Mój rozmówca poprosił mnie, żebym mu zaufał, że wszystko będzie dobrze. On musiał, ze względu na sądowy nakaz, przeprowadzić psychiatryczne badanie Mitry, to był obowiązek, nie mógł się z tego wykręcić.

 

Zaufałem. Czekałem. A nawet dyskutowałem z moim kolegą N*, ekspertem mianowanym do przypadku Mitry, o tym, jak zinterpretować jej wypowiedzi. Wreszcie, współpracowałem. Wszystko to jest w mojej skrzynce emailowej. Zachowane w kopiach w Time Machine. A wynik moich braterskich wysiłków: zdiagnozowana schizofrenia o późnym rozpętaniu; Mitra związana na łóżku; przymusowy zastrzyk z haloperidolu. Dowiedziałem się tego od uczniów Mitry. Wyraziłem N* moje zdumienie. Bez odpowiedzi. Spróbowałem znowu. Połączenie urwane. Wystawiono mnie za drzwi.

 

Wracam oknem. Przekazałem uczniom Mitry, członkom Freudian Association, żeby skierowali się do władz University of Medical Sciences. Elementy rozwiązania zaczynają się wyłaniać. Guy Briole i Pierre-Gille Guéguen mają wyjechać do Teheranu z misją naukową i kulturową, z wykładami na Uniwersytecie, z dostępem do Mitry.

 

Doktor Ghadiri zorganizował w szpitalu wielkie zebranie, na którym pojawili się psychiatrzy z personelu, pani psycholog-psychoanalityk i czterech uczniów Mitry. Lekarz – dyrektor usprawiedliwiał podjęte przez siebie działania. Zakwestionowali je uczniowie: rozmawiali z Mitrą, jest taka, jak zawsze, w żadnym razie szalona. Pani psycholog naciskała: uważa, że wśród samego personelu nie ma nikogo, kto mógłby ocenić stan Mitry, pozwólmy na interwencję kolegów z Francji, powiedziała. Dr Ghadiri zgodził się, ale ze względu na swoje obowiązki będzie asystował we wszystkich rozmowach Francuzów z Mitrą. Czwórka uczniów przesłała mi szczegółowe sprawozdanie z tego zebrania. Podkreślali oni warunek postawiony przez Ghadiriego. Odpowiedziałem im, że warunek jest do zaakceptowania.

 

Finał wydarzeń: Mitrze pozwolono korzystać z Internetu przez jedną godzinę dziennie. W sobotę otrzymałem pierwszego maila od niej.

 

Jednak plan B zawalił się w poniedziałek.

 

Quai d’Orsay [chodzi o francuskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych] obawia się, że nie będzie mogło zapewnić bezpieczeństwa naszym wysłannikom. Byliśmy gotowi zlekceważyć tę radę, nasi dyplomaci dali z siebie wszystko, żeby nam odradzić ten wyjazd. Guy Briole został wezwany na bardzo pilne spotkanie do ambasadora Z*. W poniedziałek rano ambasador i jego ekipa powiadomili o pewnych faktach. Briole otrzymał status lekarza wojskowego; na miejscu, jak mu powiedziano, zobaczy tylko „wojskowych”; pojedzie jako agent służb specjalnych. W przypadku trudności, powiedziano mu, nie będziemy mogli nic zrobić.

 

Sam Laurent Fabius, nasz Minister Spraw Zagranicznych, zadał sobie trud, żeby przed wyjazdem do Mali napisać osobisty list do Jean’a-Daniela Mateta, Przewodniczącego École de la Cause freudienne. Zalecił mu, żeby powstrzymać się od wysłania Briole’a i Guéguena do Teheranu.

 

W końcu sama Mitra przekazała mi, że jest przeciwna tej podróży. Dlaczego University of Medical Science miałby wydawać się, za cenę jej wolności, skarbcem wiedzy psychoanalitycznej? Czy zasługuje on na to, żeby mieć dostęp do Freuda i Lacana? Cóż takiego zrobił, żeby ją w ten sposób wykupywać i odzyskiwać? Raczej już wytrzyma tę hańbę, napisała do mnie Mitra, „pozostanę w szpitalu psychiatrycznym do końca swoich dni”.

 

 

„It ain’t over till the fat lady sings”, mówi się w Ameryce. Pani z Teheranu jest szczupła. Właśnie wypowiedziała swoje zdanie. Nie. Nie chce, żeby Freud i Lacan służyli za powód do jej uwolnienia. Mitry Kadivar nie da się złamać. 4 luty, poniedziałek wieczorem: „it’s over”.

 

Apel do kolegów po profesji zawiódł. Polubowna zgoda Uniwersytetu umarła przy narodzeniu. Pozostaje plan C: kampania na rzecz Mitry. Napisałem do niej: „W czwartek będzie Pani sławna”. Odpisała mi: „Czekam ma czwartek z niecierpliwością”.

 

Olivia w le Point, Maria z Regle du jeu, Anna z Lacan Quotidien zostały uprzedzone. Eva z wydawnictwa Champ freudien zakupiła URL mitra2013.com i zmontowała wraz z mężem stronę internetową poświęconą Mitrze. Pierwszych potencjalnych sygnatariuszy namawiano listownie, mailowo, telefonicznie. Pierwszy znaczący materiał sporządzony w pośpiechu: 5 lutego zredagowałem komunikat; wymyśliłem z Bernardem list do irańskich psychiatrów z pomocą naszego przyjaciela X*, dyplomaty, eksperta w kwestii praw człowieka.

 

Psychoanalitycy! Jesteśmy podzieleni na wiele ugrupowań. Jest IPA, są lacaniści. W IPA mieszczą się spadkobiercy Ego-psychology, kleiniści, argentyńscy eklektycy i Argentyńczycy o ścisłej regule, moi przyjaciele z APA i ci z APdeBA, odłamy Kohuta, Kernberga, szkoły francuskiej, neuro-psychoanaliza, jest wszystko. Poprosiłem Verę, która wszystkich zna, żeby się z nimi wszystkimi skontaktowała. Zaapelowałem do mojego starego przyjaciela, do mojego dawnego mistrza, do mojego drogiego przyjaciela Horacia Etchegoyena, dawnego Przewodniczącego IPA. Horacio, podpisz dla Mitry, proszę cię. Un abrazo fuerte. Zwróciłem się również do obecnego Przewodniczącego IPA, którego nie miałem okazji poznać.

Lacaniści, jesteśmy jak talmudyści: dwóch rabinów, trzy zdania. Znamy się dobrze, dobrze się biliśmy, być może jeszcze będziemy się bić. Zwracam się do wszystkich, od mojego przyjaciela Jeana Alloucha do mojej byłej przyjaciółki Elisabeth Roudinesco, od Claude’a Landmana do Marka Straussa, którzy są moimi sąsiadami z szóstej dzielnicy Paryża. Zwracam się do wszystkich innych.

 

Mamy również psychoanalityków niezależnych, którzy są być może najliczniejsi. Są psychoterapeuci, liczniejsi nawet niż, jeśli mogę tak rzec, analitycy stricto sensu. Zwracam się do World Association of Psychotherapy i do jej założyciela, Alfreda Pritza, wspominając wspólną kolację naprzeciw teatru Odéon, z Nicole Aknin i Lilią Mahjoub.

 

Są psycholodzy. Są psychiatrzy. Wszystkich, utytułowanych i nieutytułowanych, Stowarzyszenia, Szkoły, czasopisma, proszę o to, żebyśmy razem powiedzieli naszym irańskim kolegom wartość, jaką przypisujemy do poszanowania ludzkiej osoby. Ta osoba nie jest abstraktem. Tutaj, teraz, do razu, Mitra Kadivar.

 

Let’s go! Zbierzmy się wszyscy, wyciągnijmy ją stamtąd. Potem wrócimy radośnie do naszych dysput.

 

 

Jacques-Alain Miller

 

Opublikowane przez la regle du jeu

Traduit de français par (przetłumaczyła z francuskiego) Anna Turczyn

 

 

 

List do irańskich psychiatrów

 

My, niżej podpisani, przywiązani do poszanowania osoby irańskiej psychoanalityczki, Mitry Kadivar, lekarza nauk medycznych:

- wyrażamy swoją wdzięczność panu doktorowi Mohammadowi Ghadiriemu, lekarzowi i dyrektorowi szpitala psychiatrycznego Akademii Medycznej na Teheran University of Medical Science, za położenie kresu przymusowym zastrzykom z neuroleptyków, jakim poddawano Mitrę oraz za pozwolenie jej na kontaktowanie się przez Internet;

- życzymy sobie, żeby doskonałe zdrowie psychiczne, o którym świadczą rozmowy Mitry zarówno ze jej uczniami, jak i z przyjaciółmi z zagranicy, pozwoliło na jej szybkie uwolnienie, zgodne z obowiązującymi w kraju procedurami i protokołami;

- mamy nadzieję, że ten incydent stanie się okazją dla osób zawodowo zajmujących się zdrowiem umysłowym, psychiatrów i psychoanalityków, na całym świecie na zacieśnienie więzi braterstwa w najlepszym interesie postępu w ich różnorodnych specjalizacjach;

- podkreślamy, że zaszczytem dla Iranu jest posiadanie irańskiej szkoły psychoanalitycznej, Freudian Association, której przewodniczy Mitra Kadivar.

 

Bernard-Henri Lévy i Jacques-Alain Miller

Tłumaczenie z francuskiego: Anna Turczyn

 

 

"List do iranskich psychiatrów", czyli petycję w sprawie Mitry Kadivar można podpisać na stronie internetowej: 

mitra2013.com

Formularz dostępny jest w językach francuskim, angielskim, włoskim, hiszpańskim i portugalskim. 

 

 

 

 

 

 

Krakowskie Koło od lat prowadzi strategię otwartości na inne środowiska psychoterapeutów, psychiatrów i innych z szeroko rozumianego środowiska humanistycznego,  zainteresowanych  psychoanalizą lacanowską w obszarze kliniki lub/ i teorii.

 

Kilka faktów:

 

Fakt pierwszy: 2001-2002:  Seminarium pt. " Przemoc a zdrowie publiczne". Cykl comiesięcznych spotkań  we współpracy z Instytutem Zdrowia Publicznego  UJ w Krakowie.  Odbiorcy: studenci Instytutu Zdrowia Publicznego i  innych krakowskich uczelni.

 

Fakt drugi: . 2006-2008: Spotkania ze studentami. Cykl comiesięcznych seminariow pt: "Od Freuda do Lacana". Propozycja dla studentów Psychologii Stosowanej UJ oraz z innych uczelni.

 

Fakt trzeci: 17 Stycznia 2009: Forum z J. A Millerem pt. Lekcje Lacana. Klinika, Społeczeństwo. Filozofia" . Współorganizator Kolo Warszawskie,  NLS oraz Instytut Francuski w Warszawie.

 

 Fakt czwarty: Konferencje z cyklu: Psychoterapia-Psychoanaliza (PP) Co roku zapraszamy do współpracy lub aktywnego udziału instytucje oraz psychoterapeutów i naukowców z innych środowisk. I tak:

 

I Konferencja pt. "Psychoza w świetle psychoanalizy lacanowskiej", 20-21 marca 2009. Współorganizator: Szpital Specjalistyczny im J. Babińskiego.  Patroni: Konsul Generalny Republiki Francji-Pascal Vagogne, Małopolski Konsultant w dziedzinie psychatrii - dr Krzysztof Walczewski

 

 II Konf.PP pt: "Unikalność pacjenta a standarty postępowania.Co o tym mówia psychoterapia i psychoanaliza?", 19 marca 2010. Współorganizatorzy: Warszawskie Kolo NLS, Polskie Tow. Psychoterapii Integratywnej, Polskie Tow. Psychoterapii Gestalt, Polskie Tow. NLP.  Patroni: Instytut Studiów Humanistycznych UJ, Konsul Francji.

 

III Konferencja PP pt: "Dzisiejsze dziecko. Psychoterapia i Psychoanaliza", 14 maja 2011. Aktywny udzial psychiatrów i psychoterapeutow z innych podejść. Patronat Konsula Francuskiego -Pascala Vagogne oraz prezydenta m. Krakowa - W. Majchrowskiego.

 

 

UWAGA!

12-13 stycznia 2013 odbędzie się IV Konf. PP pt: "Psychoterapia i Psychoanaliza wobec tajemnicy symptomu. Podstawy naukowe praktyki klinicznej" .  Współpraca: Polska Federacja Psychoterapii, Instytut Psychologii Stosowanej UJ. wkrótce szczegóły o terminach zgłoszeń referatów, rejestracji i opłat.

 

Fakt piąty: Punkt konsultacyjny od 2008 -nadal.  W wyznaczone poniedziałki w siedzibie Koła  można przyjść by przekonsultować trudności z pacjentem, postudiować z innymi określony tekst, zapoznać się z zasobami naszej biblioteki, porozmawiać na temat udziału w poszczególnych wydarzeniach Koła.

 

Fakt szósty: możliwość udziału w tzw kartelach osób spoza Koła zainteresowanych określoną kwestią, pytaniem.Więcej w dziale: Kartele